Taijiquan intro
1. Wat zijn de wortels van TJQ in het verleden?      
De overlevering vertelt het volgende:
"3500 jaar voor de Christelijke jaartelling, heeft Fu Xi de Yi Jing geschreven.
Dit boek bevat een groot aantal orakel-teksten, die uitspraken doen over de werking van het universum, en de consequenties hiervan voor het menselijke handelen.
De  nadruk ligt op het in harmonie zijn met natuurlijke veranderingen.
Zowel de Daoisten als de Confucianisten verwijzen naar de Yi Jing.
In de Yi Jing staat Taiji voor "het Volmaakte".
Dit is de situatie van het universum vlak na de schepping, op het moment, dat vanuit het ongevormde een dynamisch evenwicht tussen polariteiten ontstaat; deze situatie wordt gesymboliseerd door het Yin-Yang symbool
In de 6e eeuw bracht meester Bodhidharma het Zen-Buddhisme naar China.
In het Shaolin klooster gaf hij de plaatselijke monniken behalve meditatie-oefeningen ook lichaamsoefeningen:
Enerzijds onderwees Bodhidharma de IndiaseYoga-oefeningen, die zich ontwikkelde tot Qigong (energetische        oefeningen).
Anderzijds onderwees Bodhidharma de Indiasezelfverdedigings-technieken, gebaseerd op het nabootsen van de bewegingen    van dieren, zo ontstond Shaolin-quan, dat betekent Shaolin Vechtkunst, bestaande uit de Vijf Dieren-stijlen; alle Chinese vechtvormen beweren hiervan af te stammen.
In de loop van de tijd werd het Shaolin klooster een verzamelplaats en inspiratiebron voor gevechtskunstenaars.
In de 14e eeuw combineerde de Daoist Chang San-Feng, geinspireerd door de observatie van een gevecht tussen een Slang en een Kraanvogel, een aantal Shaolin gevechtstechnieken met Daoïstische meditatie-technieken.
Zo ontstond een stijl die gekenmerkt wordt door vloeiende, cirkelende bewegingen, een stijl die gebruik maakt van de kracht van de aanvaller om deze ten val te brengen; deze stijl gaf hij de naam "de volmaakte vechtkunst" (taijiquan) "

Historisch perspectief
Het Shaolin klooster werd in de 17e eeuw een toevluchtsoord voor dissidenten, er ontstond een radicale anti-Manchu beweging.
In de 18e eeuw werd het klooster door de Manchu' vernietigd, de diverse meesters van de  vechtkunsten verspreidden zich over china.
Dit thema komt in de chinese geschiedenis vaker voor, een esoterisch genootschap van Gongfu en/of Qigong met dissidente aanhangers komt in conflict met de overheid: in de19e eeuw ontstond de Boxer-opstand tegen Manchu's en koloniale        aanwezigheden, in de 20e eeuw demonstreerden Falun Gong aanhangers op het plein van de Hemelse Vrede.
De diverse gevechtsstijlen werden in het geheim overgedragen binnen bepaalde families; de oudste TJQ stijl wordt  nog steeds beoefend in het Chen familiedorp, van deze stijl stammen alle andere TJQ stijlen af.
Yang Luchan, een ex-leerling van de familie Chen, stichtte de Yang-stijl, hij onderwees als eerste op grote schaal aan        mensen buiten de familie, onder andere aan het Manchu-hof, waardoor deYang-stijl de meest bekende stijl in China is geworden.
Chen Manqing vereenvoudigde de Yang-stijl en schiep in Taiwan de Korte Vorm, ook wel bekend als T'ai ji 37; omdat hij als eerste onderwees aan niet-chinese  mensen, is zijn stijl tegenwoordig de meest bekende in het westen. In deze        verhandeling zal daarom voornamelijk deze stijl behandeld worden.
Voor alle volledigheid moet gezegd worden, dat Volksrepubliek China eveneens een "Vereenvoudigd Taijiquan (yangstijl)" is vastgelegd, ook wel bekend als "Taiji 24" of "Peking stijl"        

2. Wat zijn de kenmerken van TJQ?       
Als we kijken naar de wortels van TJQ, zien we het volgende:
Zelfverdediging, meditatie en filosofie vormen één geheel:      
Door mee te geven met de aanvaller, wordt hij ten val gebracht.      
Door mee te geven met de stroom van de gebeurtenissen, is men in harmonie met de natuur.      
Door in harmonie te zijn met de natuur van binnen en van buiten, blijft men gezond van lichaam en geest.        

3. Welke toepassingen kent TJQ in het heden?       
Tegenwoordig bestaan er nog steeds traditionele TJQ-beoefenaars, die zelfverdediging, meditatie en filosofie als een onverbrekelijk geheel  zien.      
Daarnaast bestaan er TJQ beoefenaars, die verschillende onderdelen uitlichten en benadrukken, terwijl ze andere onderdelen weglaten.       
De volgende deelgebieden kunnen ontstaan:       
zelfverdediging, meditatie, lichaamsbeweging, dansen.        
Sinds de uitvinding van het vuurwapen is de nadruk op zelfverdediging op de achtergrond geraakt.       
Er wordt tegenwoordig meer nadruk gelegd op het gegeven dat men deze stijl tot op hoge leeftijd kan doen; het wordt aanbevolen vanwege het gezondheidsaspect, voor preventie en revalidatie.
Hierbij wordt vaak verwezen naar traditionele Chinese geneeskunde.       
TJQ wordt toegepast bij management-training (conflict en stress-management) en is een belangrijk onderdeel van de geestelijke en  lichamelijke opvoeding voor jong en oud.        

4. Welke mogelijkheden biedt TJQ voor de toekomst
?      
Via fysieke oefeningen kan men werken aan de harmonie in het eigen   innerlijk, daardoor komt men in harmonie met de omgeving.